شعر: فـرۆغ فروخـزاد
بەھدینیکرن: دیار عەبدولعەزیز

چەند کێمن حەفتێ سال، ھەشتێ سال بۆ دیتنا ھەمی دنیایێ!
بۆ وێ یەکێ دگەل ھەمی خەلکێ دنیایێ دا بی!
چەند جھێ داخێ یە کۆ ئەز دێ مرم و ئەز بنێ دەریایان و کووراتییا دەریایان ئەزموون ناکەم!
ئەز دێ مرم و ب کێمی ڤە جارەکێ ئەردی ل سەر روویێ کۆرەیێ ھەیڤێ نابینم!
دلێ من دڤییا ئەز چەند دێر و پەرستگەھ و مزگەفتێن مەزن یێن دنیایێ ببینم!
دلێ من دڤییا گەر بۆ جارەکێ ژی بیت تا بلندییەکا مەزن بفرم!
ئەو تشتێن دلێ من دڤێن گەلەکن،
د بلندن،
مەودا درێژن،
بەلێ پا ژ گرنگترین تشتێن دلێ من دڤییا ئەڤەیە کۆ:
مرۆڤبم، بمینم مرۆڤ و ب مرۆڤی بھێمە زندیکرن ڤە!
چەند دەمێ مە یێ کێمە..
ھەتا من دەم ھەیە دڤێت ئەز میھرەبانییێ بەلاڤ بکەم،
دەم یێ کێمە دڤێت یا باش بم، میھرەبان بم، حەز ژ ھەمی جوانییان بکەم!
دبێژن: مرۆڤێن باش دێ چنە بەھەشتێ، بەلێ ئەز دبێژم، مرۆڤێن باش ل ھەر جھەکی بن بەھەشت ل وێ دەرێ یە.
تو میھرەبان بە و ژێ بگەریێ بلا بێژن:
سادەیە،
ژ بیرێ دچیت،
زوو لێ دبۆریت.
ئەڤە چەند سالە ئێدی ل سەر ڤی ئەردی، کەس یێ سادە نینە
بەلێ تو نەھێ گوھەرین!
تو خوە بە و نیشان بدە
کۆ مرۆڤاتی ھێشتا یا ھەناسەیێ ددەت..
ئەی میھرەبانێ من..
ھەردەم ب میھرەبانی بمینە.

وەڵامێک بنووسە

پۆستی ئەلکترۆنیکەت بڵاو ناکرێتەوە . خانە پێویستەکان دەستنیشانکراون بە *